Kara UODO 31 507 zł: właściciel portalu zamilkł

Kara UODO w wysokości **31 507 zł** spotkała krakowskiego przedsiębiorcę, który przestał odpowiadać na pytania urzędu o dwa serwisy internetowe. Decyzja DKE.561.7.2026 z 1 września 2026 r. jest dostępna w **bazie orzeczeń UODO** i ma status nieprawomocnej. Urząd opisał ją w **komunikacie z 30 września 2026 r.**

Nie jest to sprawa o wyciek danych. Podstawą kary jest art. 58 ust. 1 lit. a i e RODO, czyli obowiązek zapewnienia organowi dostępu do danych i informacji. Decyzja nie rozstrzyga, czy dane w tych serwisach przetwarzano zgodnie z prawem. To pytanie należy do odrębnego postępowania o sygnaturze DKN.5101.8.2025, któremu brak odpowiedzi przeszkodził.

Według komunikatu serwisy lexspace.pl i adwokatura.info służyły przetwarzaniu danych radców prawnych, adwokatów oraz osób szukających porady. Na stronach nie było danych kontaktowych administratora, co utrudniało korzystanie z praw dotyczących ochrony danych.

Z zanonimizowanej decyzji wynika, że sygnał dotyczył także łączenia imion i nazwisk z nieprawidłowymi informacjami o zawodzie, kontakcie i praktyce oraz z artykułami sugerującymi autorstwo tych osób. Są to zgłoszone zastrzeżenia, a nie ustalenia końcowe. Pytania urzędu dotyczyły też tego, kto jest obecnie administratorem i czy dane przeniesiono poza Polskę.

Na początku przedsiębiorca współpracował. Na pisma z 2025 r. odpowiedział trzy razy, a według komunikatu potwierdził, że jest administratorem danych w obu serwisach. Urząd uznał jednak te wyjaśnienia za niewystarczające i w kwietniu 2026 r. ponownie wezwał go do uzupełnienia odpowiedzi. Przesyłka nie została odebrana, więc zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego uznano ją za doręczoną 5 maja 2026 r.

Pracownik urzędu próbował też innej drogi. Na e-mail z 15 maja 2026 r. wróciła wiadomość ze zrzutami ekranu ostrzeżenia o możliwym phishingu. Urzędnik odpisał, że tożsamość można potwierdzić pod numerem ze strony uodo.gov.pl, ale kontaktu nie było. Numer telefonu z CEIDG okazał się niedostępny. Sama ostrożność wobec takiej wiadomości nie dziwi: w październiku urząd **ostrzegał przed fałszywymi wiadomościami** wysyłanymi w jego imieniu. Weryfikacja nadawcy nie zwalnia jednak z odpowiedzi.

Przy wymiarze kary urząd wziął pod uwagę umyślność, brak współpracy i dwie decyzje z maja 2026 r., które nakazywały temu przedsiębiorcy usunąć dane osób skarżących. Ponieważ nie przedstawił on danych o przychodach, podstawę kary ustalono szacunkowo. Górna granica za takie naruszenie to 20 mln euro lub 4 proc. światowego obrotu.

Zgodnie z **art. 13 i 14 RODO** administrator co do zasady podaje swoją tożsamość i dane kontaktowe. To pod ten adres kieruje się żądania z art. 15 (dostęp do danych) i art. 17 (usunięcie danych). Pierwszym miejscem do sprawdzenia jest polityka prywatności i regulamin serwisu.

Gdy tam nic nie ma, pozostaje skarga do UODO z adresem strony i opisem problemu. Urząd ma uprawnienia, których nie ma osoba prywatna, a w tej sprawie sam powiązał serwisy z konkretną działalnością gospodarczą. Nie oznacza to jednak szybkiego finału: pierwsze pismo wysłano w lutym 2025 r., a decyzja o karze zapadła we wrześniu 2026 r.

Uczciwie: kara za milczenie trafia do budżetu państwa, a nie do osób, których dane dotyczą. Nie przesądza też o żadnym odszkodowaniu, bo o nim decyduje sąd cywilny. Dla osoby poszkodowanej ważniejsze bywa co innego, czyli nakaz usunięcia danych, taki jak w dwóch wcześniejszych decyzjach wobec tego przedsiębiorcy.